(الف) ابن رشدیسم

 

پروفسور دکتر مانفرد بور

 برگردان

 شین میم شین  

 

۱

·    ابن رشدیسم فلسفه پانته ئیستی ـ ماتریالیستی ـ ضد تئولوژیکی (ضد فقهی) است که در قرن دوازدهم میلادی از سوی متفکری عرب بنام ابن رشد توسعه داده شده و در قرون وسطای اروپا ـ به ویژه در قرون ۱۳ و ۱۴ میلادی ـ تأثیر بزرگی به جا نهاده است.

 

۲

·    ابن رشدیسم در ادامه آموزه های ابن سینا و در پیوند و جدال با ارسطوئیسم به وجود آمده و ارسطوئیسم را به طور پانته ئیستی ـ ماتریالیستی تفسیر کرده و توسعه داده است.

 

۳

·    نکات اصلی ابن رشدیسم به شرح زیرند:

 

الف

·    غلبه بر دوئالیسم ارسطوئی ماده (محتوا) و فرم

 

ب

·    آموزه مربوط به «هوش فعال» (خرد نوعی) که همه انسانها در آن سهیم اند  

 

پ

·    جداسازی قطعی علم از عقیده.

 

۴

·    ابن رشدیسم محور اصلی تفکر ماتریالیستی، ضد تئولوژیکی (و انتقاد از مذهب) در قرون وسطی بود و گشتاور مهم ایدئولوژی اپوزیسیون ضد فئودالی ـ  بورژوائی آغازین را تشکیل می داد.

 

۵

·    ابن رشدیسم در وهله اول از سوی متفکران ضد کلیسا، ضد پاپ و مخالف تعالیم رسمی کلیسا پذیرفته و نمایندگی می شد:

 

الف

·    در فرانسه  از سوی مکتب شارتر و مکتب سیگر فون برابانت.

 

ب

·    در آلمان از سوی مایستر، اکهارت، یوهانس فون اشترنگاسه، دیتریش فون فرایبرگ، مارسیلیوس فون پادوا، یوهانس فون یاندون.

 

پ

·    و در ایتالیا.

 

·    مراجعه کنید به  فلسفه عرب.

 

پایان

نظرات

پست‌های معروف از این وبلاگ

(الف) اتیک (اخلاق) (۱)

(الف) آته ئیسم (الحاد)

(الف) ابزارهای تولید